DOLAR 32,3021 -0.03%
EURO 35,1473 0.53%
ALTIN 2.403,91-0,45
BIST 10.405,492,36%
BITCOIN 2175312-0,91%
Edirne
30°

PARÇALI BULUTLU

02:00

İMSAK'A KALAN SÜRE

Anne şefkati

Anne şefkati

ABONE OL
4 Aralık 2020 11:34
Anne şefkati
0

BEĞENDİM

ABONE OL

Kırklareli’nde yaşayan Nebahat Selçuk, yaklaşık 30 yıldır büyük bir şefkatle baktığı zihinsel ve bedensel engelli oğlunun yanından bir an olsun ayrılmıyor.
Anne Selçuk; “Ben onu doyurmadan kahvaltı dahi yapmıyorum. O, Allah’ın bana verdiği bir lütuf” dedi.

Selçuk, doğumundan 6 ay sonra oğlu Birkan’ın hal ve hareketlerinden şüphelenerek gittiği hastanede, engelli olduğunu öğrendi.

Yürüyemeyen, göremeyen ve yatağa bağımlı kalan zihinsel engelli oğluna, yaklaşık 30 yıldır “gözü gibi” bakan anne Selçuk, eşinden ayrılması nedeniyle de hem annelik hem babalık yapıyor.

“Cennet kuşu” diye sevdiği oğlunun yanından bir an olsun ayrılmayan Selçuk, devletin engelli desteğiyle geçimini sağlamaya çalışarak verdiği mücadeleyle örnek oluyor.

Selçuk, AA muhabirine yaptığı açıklamada, bir engelli annesi olduğu için kendisini çok şanslı hissettiğini söyledi.

Oğluna bakarken bir gün olsun “of” demediğini belirten Selçuk, “Her sabah uyandığımda oğlumun yatağına koşup kalbini dinliyorum. Benim için hayat oğlumla güzel. Allah bana ömür versin ki ona bakayım” dedi.

Selçuk, oğluyla çok keyifli vakit geçirdiğini, dünyasının oğlunun üzerine kurulu olduğunu dile getirdi.

Oğluna, “Allah iyi ki seni bana verdi”, ”canımsın” ve ”sen çok tatlısın” diyerek şefkatle yaklaştığını ifade eden Selçuk, “Benim çocuğum sevgiyle yaşıyor. Ben onu doyurmadan kahvaltı dahi yapmıyorum. O, Allah’ın bana verdiği bir lütuf. Onsuz yaşayamam” diye konuştu.

Selçuk, kızının karne getirdiği zamanlarda ve oğlunun askerlik döneminde çok üzüldüğünü vurgulayarak, şöyle konuştu:

“Okul zamanı çok yıkılıyorum. Ablası karne getirdiğinde karnesine iki gün bakamıyordum. Çünkü ‘oğlum da karne getirecek’ diye düşünüyordum. Asker düğünlerinde burukluk yaşadım. Yıkıldığım üzüldüğüm zamanlar oluyor ama hiçbir zaman isyan etmiyorum. Kimi anneler var çocuklarını çöpün içine bırakarak terk ediyor. Benim dünyam evladımın üzerine kuruldu. Ben onlarla nefes alıyor onlarla nefes veriyorum. Engelli annesi olmak çok ayrı bir duygu. Biri çocuğuna bağırdığında ben çok kızıyorum. İnancım kuvvetli olduğu için sabrımda çok kuvvetli”

Bu yazı yorumlara kapatılmıştır.