Her ölümlü gibi şu Dünya’ya geldik geçip gidiyoruz. Bu kolay; asıl mesele bir iz bırakabilmek. Düşünürler iz bırakın derken; anlamlı yaşamak ve kalıcılıktan bahsediyorlar. Bir eser bırakın diyorlar yani… Hepimize büyük işler yapmak nasip olmayabilir, küçük işleri çoğaltarak da kalplere yazılırız. İnsan yaşadığı kadar değil, dokunduğu kalpler kadar iz bırakır.
Kentsel dönüşüm nedeniyle İstanbul açık şantiye alanı gibi. Bugün kaldırımda yürüyorum. Etrafı seyreyleyerek içimdeki müziğin ritmiyle yürüyen ben, kendimi sıktığımı, bastığım yeri sürekli kontrol ettiğimi fark ettim. Birkaç düşüşümün bunda payı çok tabi. İnşaat firması kaldırıma düzenlemeyi düzeltmeyi yapmış ama vatandaşımın biri iz bırakmayı yanlış algılamış. “Ardında iz bırakmayan hiç yürümemiş gibidir” sözünü duymuş da yanlış mı okumuş acaba? Başka vatandaşın bu iş için maddi manevi emeğini, orayı kullanacak olanların güvenliğini de hiçe sayarak kaldırım boyunca izini bırakmış. “Ayak izleri rüzgârla silinir, gönül izleri sonsuza dek kalır” derler ama üzeri bir malzemeyle kaplanana değin betondaki de kalıcı olacak ve bir eğri basış dengesizlik yaratıp birilerinin bir yerini kırmasına neden olacak. Dikkatle izleri inceledim, siz de görsele bakın sadece insan ayak izi var oysa kuşundan patilisine çevreyi paylaştığımız pek çok canlı geçiyor buradan. Bağırmak istedim “Bu iz bırakmak değil, dağınıklık, tuzak kurmak!” Duyulur muydu acaba, doğru kişiler duyar mıydı?
Kaldırımda bırakılan bu basit iz bile bir başkasının düşmesine, zarar görmesine neden olabiliyorken; kamusal alanı paylaşma bilincini bu kadar küçük bir sorumlulukta dahi yerleştiremediğimiz bir toplumdan, görünmeyen ama çok daha büyük etkiler yaratan karbon ayak izi konusunda yüksek bir duyarlılık beklemek ne kadar gerçekçi? Oysa çevre bilinci, uzak ve soyut hedeflerle değil; tam da bu küçük, günlük davranışlarla başlar. Yere bırakılan her iz, aslında zihniyetimizin bir yansımasıdır: Ya başkası için risk bırakırız ya da yaşadığımız dünyayı biraz daha yaşanır kılacak izler…
Umutluyum yine de… Her birimiz attığımız adımı düşünerek, ardımızda güven ve iyilik bırakmayı seçersek; hem birbirimizin yolunu aydınlatır hem de bu dünyayı daha yaşanır bir yer haline getirebiliriz. Çünkü gerçek iz, zarar veren değil; iyileştiren ve çoğalan izdir.
News
