Yeni yılın ilk yazısı ile yine beraberiz. İyisiyle, kötüsüyle 2024 yılını geride bıraktık. 63 yıldan beri yeni uğurlar, karşılarım hiçbir şey anlamış değilim! Biz gelen yeni yıla bakalım…

2025 yılını inşallah hayırlı, uğurlu, sağlıklı, bol paralı, savaşsız, yalansız bir şekilde bitirelim.

1968 yılından bugüne kadar kesintisiz gazetecilik ile uğraşıyoruz. Benim ise bu yıl tam 50. yılım olacak.

Ben bugünler için değil, yarınlar için, çocuklarımız, torunlarımız için bu göreve talip olmuştum 50 yıl önce. Elimden geldiği, dilimin döndüğü bir şekilde de devam ediyorum. Bu zor ekonomik şartların bize önümüzdeki aylar ve yıllarda neler göstereceğini bilemeyiz ama biz son nefesimize kadar gazetecilik yaparız eyvallah…

Yazılarımı yazarken kelimelere çok dikkat ederim. Çünkü kelimeler cam kırıkları. Ağzına dolar insanın. Sussan canını acıtır, konuşsan ağzını kanatır.

Kendini şah zanneden piyonlara hiç pirim vermedim. Onlara prim verseydik insanlığımızın mat olmaya mahkum olduğunu bilecek donanımdayım.

Net bir insan olmayı tercih ettim. Hatta beni yakından tanıyanlar bilir. Ben karla karışık yağmuru bile sevmem. Ya kar yağsın, ya da yağmur yağsın diye dua ederim.

İnsanlarda böyle net olmalı bence.

Hacı Bektaş Veli’nin dediği gibi “sen güzellikle sözünü söylersin. Arif olan ders alır, cahil olan tavır”

Sayın Devlet Bahçeli gibi bir gün siyasi rakiplerine “demlendiniz” yarın ise ayakta karşılayıp gelin ülkeyi berabere yönetelim demeyin. Eh be Bahçeli 2000 yılından beri hep yanlış yapıyorsun.

Bahçeli’yi iyi tanımak için sizleri siyasette en aktif olduğum yıllara götürmek istiyorum.

18 Temmuz 2000

Hürriyet gazetesinin manşeti: “Verheugen’den Ağır Ev Ödevleri” Hükümete Kürtçe televizyon, Kürtçe eğitim ve “azınlık hakları” konusunda ev ödevleri sunup takvim isteniyor. AB’nin “azınlık hakları”ndan ne anladığı ise Kopenhag Antlaşması’nda apaçık yazılı: “Bir ülkede resmi dilden gayrı anadili olan her halk azınlıktır” Bu da demek oluyor ki Lozan Antlaşması çöpte. Ve antlaşmanın altında Türk Milliyetçileri’nin bayraktarı Devlet Bahçeli’nin de imzası var. Bu antlaşmaya göre Türkiye’de Kürtler, Çerkezler, Araplar, Boşnaklar… “azınlık” statüsüne kavuşuyorlar.

10 Ağustos 2000.

ANAP Milletvekili Kamran İnan Türkiye Cumhuriyeti’nin “imza atarsak bölünürüz” korkusu ile 17 yıldır beklettiği “Birleşmiş Milletler Bireysel ve Siyasi Haklar Sözleşmesi” ne imza atılacağını duyan üç beş kişiden biri olduğu için soluğu Devlet Bahçeli’ye giderek alıyor. Gerekirse koalisyondan çekilin sakın ha bu antlaşmaya imza attırmayın” diye âdeta yalvarıyor. Bahçeli koltuğuna dayanarak gayet sakin “Gereğini yapacağım, merak etmeyin Kamrân Bey” diyor .

15 Ağustos 2000.

BM Türkiye Daimi Temsilcisi Volkan Vural “Birleşmiş Milletler Bireysel ve Siyasi Haklar Sözleşmesi”ne 57. Hükümet adına imza atıyor. İmzadan sonra Arap-Ermeni melezi olan Volkan Vural basın mensuplarına aynen şöyle diyor: – “Bu gün hayatımın en mutlu gününü yaşıyorum, sevincim sonsuzdur, Türk Milleti köhne zihniyetini bir kenara bırakarak çağdaş milletler seviyesine bu antlaşma ile adım atmaktadır”

16 Ağustos 2000.

PKK yayın organları şu manşetle çıkıyor: “TC ye Diz Çöktürdük. Birleşmiş Milletler Bireysel ve Siyasi Haklar Sözleşmesi’ne attırılan imza ile Bağımsız Kürdistan’ın önündeki en önemli engel ortadan kaldırıldı”

Şimdi bu günlere geldik sevgili büyüğümüz sayesinde. Demlene demlene koyu bir çay, acı bir çay oldu Bahçeli’nin ülke siyaseti.

Önümüzdeki günler bize neyi getirecek bilemeyiz. İddialar o kadar çok ki! Hangisine inanalım.

Dileriz ki, iktidarıyla, muhalefetiyle, bugüne kadar yapılan hatalardan dönülsün, toplumda yeniden umut tomurcukları yeşersin. Biliyorum hepimiz aynı gemideyiz. Bu gemide biz kürekçi olmaktan sıkıldık, bunaldık.

Anıları ortak olan insanların birbirini anlaması ve değer vermesi insani özelliklerin bir gereği olmalıdır diyerek bugünlük izninizi istiyorum.

GÜNÜN SÖZÜ: Makam, mevki, rütbe, ünvan; bunların hepsi cekettir. Ceketi asar bir yere gidersiniz. Arkamızda ise sadece insanlığımız kalır.