Tarih boyunca,
Yönetici belirlemek için,
Ya da karar verilemeyen bir konuda,
Toplumun fikri alındı.
Bunlar yapılırken baskı yapılmadı diyemeyiz.
Bazen başka şartlar da devreye girdi.
Ama sembolik ya da göstermelik de olsa “usul” yerine getirildi.
Sonrasında da,
“Sandık konuştu.” denildi.
Malum, bugünlerde iş dünyasında hareketlilik var.
Edirne Ticaret ve Sanayi Odası’na kayıtlı 3 bin 615 üye, 16 meslek grubunda 47 meclis üyesini belirleyecek.
Son seçimden bu yana birbirini aramayanlar, şimdi ziyaretlere başladı.
Yüzlerde tebessüm…
Diller tatlı…
Gönüller bir anda yumuşadı…
Hepsi oylara talip.
Sevecen tavırlarla,
“Hadi gel, bana oy ver.” diyorlar.
Sandık korkusu böyle bir şey!
★★★
Meslek gruplarında aday olanların tek hedefi o koltuk.
Sanki meclis üyesi olunca Edirne ekonomisini düzeltecekler.
Toplantılarda getirecekleri önerilerle ticaretin önünü açacaklar.
Sektörde ortaya çıkan finansal ya da bürokratik sorunları çözecekler.
Tıkanma olursa ortalığı ayağa kaldıracaklar.
Bugüne kadar olduğu gibi…
Tabii ki yok öyle bir şey.
Bütün mesele seçilene kadar.
Sanmayın ki Edirne ekonomisinin konuşulduğu meclis toplantıları saatlerce sürüyor; tartışmalar yaşanıyor, fikirler çarpışıyor.
Toplantı başlıyor.
Yönetim kurulu faaliyet raporu okunuyor.
Oylanıyor.
Altı üstü yarım saat.
İlk aylarda katılım yüksek.
Sonra ne oluyor?
Meclis üyesi olmak için varını yoğunu ortaya koyanlar, o yarım saatlik toplantıya bile zaman ayırmamaya başlıyor.
Hele ilk mecliste yönetim kurulu, ardından meclis başkanı ve divan seçildikten sonra…
Heyecan bitiyor.
★★★
Diyeceksiniz ki:
“O zaman seçilmek için bunca çaba niye?”
Oy kullanacakların yedi göbek sülalesini araştırmak neden?
Hatırlı yakınlarını bulup oy istemek için kapı kapı dolaşmak neden?
Cevabı mı?
Ömrü boyunca hiçbir şekilde giremeyecekleri kapılardan girmek,
Şirketlerin aidatlarıyla keyif çatmak,
ETSO bütçesiyle ağalık yapmak,
Protokolde fotoğraf vermek,
Yurt dışında temaslarda bulunmak,
Gelen yatırımcılarla ilgili ilk bilgiyi alıp kendine ticari rant devşirmek,
Fırsatını bulursa siyasi ikbal elde etmek için…
★★★
ETSO Başkanı Ümit Mıhlayanlar, görevdeyken seçimi Bülent Alamut’a kaybetti.
Recep Zıpkınkurt ise belki de çocukluk hayaline, karşısına rakip olarak hiçbir ticari faaliyeti bulunmayan, “başkanın oğlu” sıfatıyla Hakan Sedefçi çıkınca ulaştı.
“Akıl” galip geldi.
Zıpkınkurt koltuğa oturdu.
Gerçi, kendisinin de ticari faaliyeti olduğu pek söylenemez de,
Neyse.
Son seçimde ise, kamuoyunda anlatılanlara göre ve eğer doğruysa, eşi Rüçhan’ın oy pusulasında ismini çizmesi nedeniyle yönetim kurulu adayları kazanmasına rağmen kendisi başkanlığı kaybetti.
Koltuğu, sağlığı için ve nefes açmak amacıyla sabahın erken saatlerinde birlikte yürüyüş yaptığı Sezai Irmak’a bıraktı.
Şimdi o iki “yürüyüş arkadaşı”, ETSO’nun 6 Kasım 2026 tarihinde yapılacak seçimlerinde bir kez daha karşı karşıya gelecek.
Kozlarını paylaşacaklar.
Ama dikkat!
Başkan olarak seçime girenler hep kaybediyor!
★★★
Başkanlık nasıl bir zehirse, kana karıştıktan sonra tedavisi mümkün olmuyor.
Zıpkınkurt, farklı şirketlerinden dört ayrı meslek grubundan seçime katılmaya hazırlanıyor.
Biri olmazsa diğeri…
Oradan seçilmezse ötekinden…
Hesap bu.
Demek fırsatı olsa 16 grubun 16’sından da seçime girecek.
Rakipleri yine de şanslı!
Hatırlayın; eşi ve yanında çalışan iki personelinin oylarıyla koltuğa oturdu.
Bu arada eşi, hakkındaki aranma ve yakalama kararı kaldırılmışsa gelip oyunu kullanır.
O şartlarda o makamda otursan ne olur, oturmasan ne olur…
Rakibi Sezai Irmak da farklı gruplardan seçime girerek meclis üyeliğini garanti altına almak istiyor.
Düşünün…
Edirne’nin en büyük sivil toplum kuruluşunu yönetmeye talip olanlardan söz ediyoruz.
İnsan, en fazla ticaret yaptığı sektörden aday olur.
Seçilirse yönetime talip olur.
Ama bu yapılan?
Ne etik ne de ahlaki.
Daha işin başında fesat var.
Hile var.
O tıynetteki insanlar bu kente ne verebilir?
Seçildiklerinde kuruma gerçekten katkıları olur mu sanıyorsunuz?
Koltuğu ele geçirmek için girmeyecekleri yol yok!
Ahilik kuralları mı?
O ne ki?
★★★
ETSO seçimleri nedeniyle iş dünyasında bir heyecan, bir heyecan…
Sorma gitsin.
Yürekler pır pır.
Sonuçta heyecan iyidir.
Ama fazlası?
Kalbi yorar.
Dikkat!
News
