Başlık hepimizdeki öncelikli duygu ama bunun eyleme dönüşmediğini görmek beni öyle üzüyor ve öyle kızgınım ki…
Un var şeker var yağ var ve bırakın helva kavurmayı bir de üzerine çöp yığıyoruz.
Bizim Serhad ilçemiz doğa cenneti Enez’den bahsediyorum. Bilgisayarda şehir kurma oyunu gibi adım adım sahildeki yerleşimin kuruluşuna tanık oldum. Yazlık evlerimize elektrik bağlandığı gün Edison’un ruhuna dua ettiğimiz, çeşmeden su aktığını görünce en güzel manzara gibi sevinçle izlediğimiz ayrılırken ruhumuzun bir parçasını orada bıraktığımız şirin bakir belde…
Hoş bu sezon da çeşmeden su akması çoğu gün mucize oldu. Elektrik kesintileri ben dahil çoğu komşumun buzdolabını pert etti. O günleri anımsadım. Elektrik direkleri takılırken umutla ışıl ışıl gelecek günlerin hayalini kurardık. Deniz kenarından (poşet cam kırıkları diye özetleyeyim daha iğrençleri bende kalsın) çöpleri değil, midye kabukları kurumuş deniz atı deniz yıldızı gibi dekoratif atıkları toplardık.
Enez sahil derdim; cam gibi berrak serince deniz, ipek gibi geniş kumsal, yıldızlı geceler, gülümseyen güneş içimi parlatırdı.
Şimdi Enez Sahil diyorum; toz(en işlek olanları bile doğal gaz mağduru yollar)
Şimdi Enez Sahil diyorum; her istediği alana kurulabilen çadırlar( bıraktıkları uçuşan ve hiç toplanmayan atıklar)
Şimdi Enez Sahil diyorum; açık tuvalet gibi kullanılan kumsal aklıma geliyor, üzülüyorum.
“En güzel temizlik yere çöp atmamaktır”; düşüncesi bende nakşetmiştir. Devamlı çantamda yedek çöp poşetim bulunur. Öğrencilerime de bu olguyu aşılamaya çalıştım. “Bu bir vatan sevdasıdır, eviniz gibi koruyun toprağı kirlenmesin” dedim. Mahallemiz gençlerini poşetler ellerinde sahil temizliğinde görünce göğsüm kabardı hele ayrıştırıp Keşan’a götürmeleri güzel hareketti. Ama büyüklerini de tanırım sahile konan ayrıştırma kumbaralarını kullanırlardı. Ne güzel ağaç yaşken eğiliyor.
Ev sahipleri, vergisini- su bedelini katı/sıvı atık bedelini hatta arasıra da olsa gördüğü ilaçlama bedelini öderken; pis kokan sayısı yeterli olmadığı için taşan çöp konteynırlarına layık görülüyor. Günübirlikçilerin denetime alınmaması adalet duygumu zedeliyor. Oysa onlara kesilecek makbuz ile alınacak geçici temizlik işçileri beldemizi pırıl pırıl yapar.
Bireysel kimse kimseyi dinlemiyor iş yine yöneticilerimize düşüyor. Kazan kimde kepçe kimde bilmiyorum ama Enezimize sahip çıkmak temiz tutmakla başlar. Lütfen sağlığımızı tehdit edecek kadar kirlenmesine izin vermeyin.
Bana asıl bu yazıyı yazdıran Gala gölü mesire alanı oldu. Hani eşsiz gözü gönlü doyuran manzara, vücudu oksijenle temizleyen hava, ruhu dinlendiren doğanın sesi huzur… Hep deniz kum diyorum da çevresi de bir o kadar cennettir Enezimizin. Su kuşları eşlik etsin günümüze, yeşile doyalım dedik de nerdeee… Kameriye içi ağıl pislikleri, her çalıya takılı çöp bayrakları, orası burası koparılmış metruk alana dönmüş yapılar ama hepsini geçtim ocak düzeni olduğu halde her istenen yerde ateş yakmak da ne… Ormanlarla hepimizin içi yanmadı mı, artık bu cehaleti geçiyor vatan hainliğine giriyor.
Tam da 30Ağustos Zafer Bayramının yıldönümünde sizlerle paylaşmak istedim. Dilerim yöneticilerimiz de levha olarak kalmayacak projeler üzerine çalışıyorlardır. Önümüzdeki sezon maddi manevi emek verdiğimiz beklentilerimize cevap olur.
Mustafa Kemal Atatürk’ün önderliğinde, işgal ordularına karşı başlatılan ve Cumhuriyet’in kuruluşuna giden yolu açan destansı mücadelemiz kutlu olsun. Başkomutan Mustafa Kemal Atatürk başta olmak üzere, vatanı uğruna canını veren tüm kahramanlarımızı minnet, saygı ve rahmetle anıyorum.
Cumhuriyetin ışığını sonsuza dek yaşatmak bizim en büyük görevimizdir. Bedeli genç fidanların canıyla ödenen geleceğe miras bu toprakları, silahla değil aklımızla korumak kaldı bize. Zaferimiz daim olsun vatanıma milletime zeval gelmesin isterim.
News
